admin

JOGA – POSZUKIWANIE BALANSU MIĘDZY WYSIŁKIEM, A ŁAGODNOŚCIĄ.

To właśnie z tą definicją od kilku tygodni obserwuję praktykę moich studentów oraz własną.

• Effort (wysiłek) rozumiany jako dyscyplina, regularna praktyka, podejmowanie wyzwań, stawianie czoła trudnościom, wychodzenie ze swojej strefy komfortu, dawanie sobie szansy na nowe.
• Ease (łagodność) rozumiana jako umiejętność odpoczynku, odpuszczania, działanie poniżej swoich sił i możliwości, akceptacja, lekkość, cierpliwość.

Wysiłek oraz łagodność to jakości równie ważne, jednak nadmiar którejś z nich ogranicza korzyści płynące z praktyki jogi.

• Nadmiarowy wysiłek to szybki, ciężki oddech lub jego brak, zaciśnięta szczęka, spięte barki, brak sił w trakcie i po praktyce, urazy, ból, układ nerwowy w trybie walcz/uciekaj.
• Z kolei przesadna łagodność to lenistwo, letarg, zniechęcenie, brak satysfakcji i radości z praktyki i często w konsekwencji – zaniechanie jej.

Rozsądne balansowanie pomiędzy jednym, a drugim umożliwia czerpanie z praktyki w pełni, korzystając z wszystkich dobrodziejstw jakie przynosi: dobre samopoczucie, zdrowe ciało, uregulowany układ nerwowy i wiele innych.

Wszystko zaczyna się na macie, a regularnie pielęgnowana praktyka EFORT & EASE BALANCE obejmuje naszą codzienność niczym ramiona najlepszego przyjaciela. I to szybciej niż byśmy przypuszczali.

Niezmiennie od ponad dziesięciu lat szukam tego środka każdego dnia.

Ale że co? Tak ciągle to samo?

POWTARZALNOŚĆ w Ashtanga Jodze często uważana jest za jej najsłabszy punkt – szczególnie przez sceptyków tej metody. A w końcu to istota tej praktyki.

Każdego dnia stajemy na macie rozpoczynając sekwencję od powitań słońca, przechodząc przez pozycję stojące, siedzące, aż po kończące i relaks. Z czasem schemat się nieco zmienia, gdy sięgamy po pozycję z drugiej, a później może nawet trzeciej serii. Jednak proces odkrywania nowego trwa długo, więc – siłą rzeczy – sekwencja, choć nieco zmieniona – staje się nową rutyną.
Ohhh co za nuda, prawda?
Nie prawda

Mimo, że praktyka jest powtarzalna, nie ma dwóch takich samych praktyk. Odczucia są inne, tempo, ilość asan, czas trwania… wszystko zależy od tego z czym wchodzimy na matę. Praktyka się nie zmienia, my – owszem.

Powtarzalność pozwala nam na głęboką samoobserwację, swego rodzaju wgląd: Czy robię progres (np. na poziomie fizycznym)? Czy mój oddech się zmienił na przestrzeni ostatnich miesięcy? Jak praktyka wpływa na moje codzienne funkcjonowanie?

Praktykując Ashtanga Jogę zgodnie z tradycją czasem stajemy przed wyzwaniem, spotykamy się z niewygodą, a być może lękiem. Praca z tymi trudnościami (effort) z poszanowaniem swoich możliwości (ease) uczy pokory i daje narzędzia, które z czasem możemy wdrożyć do życie codziennego.

Powtarzalność to spokój. W życiu obecne są liczne zawirowania i turbulencje. Ułożona sekwencja pozwala znaleźć chwile ukojenia na macie w tym co znane i bezpieczne.

Powtarzalność prowadzi do samodzielności. Znasz choćby część sekwencji? Śmiało wchodzisz na matę i praktykujesz – podczas zajęć Mysore class w szkołach jogi na całym świecie, w domu, na wakacjach czy lotnisku.

Do tego sekwencje AY pięknie ruszają całe ciało – symetrycznie i od stóp do głów, balansują układ nerwowy i pozwalają na głęboką medytację w ruchu. Pod warunkiem że damy sobie czas i poddamy się tej powtarzalnej metodzie.

Ja tą powtarzalność bardzo sobie cenię.

„Niee, teraz nie ma sensu. I tak nie zrobię wszystkiego i w taki sposób jaki chcę.” – znasz ten cichy wewnętrzny szept?
Być może pojawia się kiedy chcesz rozpocząć praktykę jogi albo wrócić na matę po przerwie… albo kiedy masz trudniejszy czas.
Myślisz – „Nie ma sensu teraz. Zrobię to, ale dopiero kiedy będę gotów pójść na całość.”
Czyli kiedy? W poniedziałek, we wrześniu czy w styczniu?
Teraz – nic, później – wszystko.
Czasem w drugą stronę: dziś – pocisnę, jutro – nie wstanę. yhm…

A co, jeśli powiem Ci, że

• nie musisz spędzać na macie godziny by uznać praktykę za pełną;
• 5 minut w ciszy z oddechem to też praktyka;
• już kilka powtórzeń powitań słońca pozwoli twojemu ciału odetchnąć;
• nie ma zakazu sięgania po łagodniejsze warianty asan;
• praktyka ponad siły i możliwości negatywnie wpływa na układ nerwowy;
• najlepsza praktyka, to ta która została zrobiona w zgodzie z ciałem i umysłem.

Odrobina wysiłku by wejść na matę, a potem łagodny wgląd w obecny stan.
5, może 10 minut – na zbudowanie lub podtrzymanie zdrowego nawyku kontaktu z ciałem i oddechem też wystarczy. Żeby zęby były zdrowe myjemy je codziennie, prawda?

To co? Może jednak
zamiast
WSZYSTKO, ALBO NIC
lepiej
TYLE ILĘ MOGĘ, Z TYM CO MAM?

Come as you are!